Helaas, onze reis naar Duitsland en Oostenrijk is alweer voorbij. Hieronder een kort verslag met heel veel foto's:
(Klik op de 1e foto, je krijgt dan alle foto's in het groot achter elkaar te zien!)
Vrijdag 10 september: vroeg uit de veren, rond 05.15 rijden we de straat uit, onze vakantie kan (eindelijk) beginnen.
Hoewel....dinsdagmorgen werd ik snotverkouden wakker, meteen in de stress natuurlijk. 't Zal toch niet waar zijn dat ik, ondanks de 2 vaccinaties, corona heb. Voor alle zekerheid toch maar laten testen, uitslag negatief.
Ondanks de vele wegwerkzaamheden verloopt onze reis voorspoedig en zijn we om half 1 al bij ons hotel in Dinkelsbühl. Door ons vroege vertrek hebben we nu de gelegenheid om dit oude stadje te verkennen. En mooi is het......
Zaterdag 11 september: zonnig en warm 24 gr
Na een lekker en uitgebreid ontbijt rijden we eerst een stuk langs de Romantische Strasse en bij Augsburg gaan we de Autobahn op, het begint steeds drukker te worden en op de rondweg om München komen we in een lange file terecht (waar we al rekening mee hadden gehouden), we nemen de afslag naar de A8 richting Salzburg en pas voorbij het Dreieck Inntal wordt het rustiger en kunnen we weer flink doorrijden (aan de andere kant hebben de automobilisten minder geluk, daar staat het verkeer kilometers lang vast). We rijden Oostenrijk in en verlaten de Autobahn bij Grödig, doen snel een paar boodschappen bij de Spar en gaan dan naar het hotel waar we nu voor de 3e keer komen. Dat bevalt ons steeds prima, de bus naar Salzburg stopt naast het hotel waarna we binnen 35 minuten in het centrum van Salzburg zijn.
We pakken vast wat spullen uit, zitten even op ons balkon en maken daarna nog een wandeling langs Salzach rivier.
's Avonds eten we heerlijk in het hotel restaurant.
Zondag 12 september, zonnig en warm, 25 gr
Tegen 10 uur lopen we naar de bushalte, bus 25 komt precies op tijden aanrijden en iets over half 11 stappen we bij de Mozartsteg (=brug) uit, lopen de Altstadt in en gaan als eerste via heel veel trappen (heb de tredes maar niet geteld) naar de Stift Nonnberg.
Stift Nonnberg is een vrouwenklooster, het oudste nog bestaande vrouwenklooster ten noorden van de Alpen (in het Duitstalige gebied). De zusters leven in afzondering en wensen dan ook geen toeristen in hun klooster. In ca. 700 werd het klooster gesticht door de Heilige Rupert, die zijn nicht, de Heilige Erentrudis, als eerste abdis benoemt. Het is een Benedictinessenklooster.
Daarna, nog meer trappen richting de bekende Festung Hohensalzburg, een bezoek aan deze burcht slaan we deze keer over. Weer terug naar beneden lopen we door de ons al bekende straatjes en steegjes. Of het nu komt omdat het zondag is óf door corona, er zijn veel minder toeristen dan we gewend zijn.
Via de Mirabellgarten terug naar het busstation, na 10 minuten komt de bus en zijn we rond half 4 terug in ons hotel.
's Avonds eten we bij een Gasthof aan de overkant. Ik heb genoeg aan een heerlijke kom pompoensoep en een zalig toetje.
Maandag 13 september, zonnig en warm, 24 gr
Voordat we naar ons volgende hotel in Haus im Ennstal/Steiermark rijden brengen we eerst een bezoek aan Hallstatt
Hallstatt is een wereldberoemd plaatsje in Oostenrijk. Het pittoreske dorpje ligt ingeklemd tussen de Halstättersee en de Dachsteinbergen, met de Hallstatt-gletsjer. In China hebben ze zelfs een kopie gebouwd van dit dorp. Door sociale media is het stadje erg bekend geworden. Waardoor meer en meer toeristen het willen zien. Dit dorp is inmiddels ook beroemd bij de Chinezen. In 2012 is een complete kopie van Hallstatt in spiegelbeeld neergezet in een pretpark in de Chinese provincie Guangdong. Waar miljoenen mensen op bezoek gaan. Net als dus in het echte Hallstatt.
Het pretpark heeft inmiddels grote gevolgen voor Hallstatt. Het dorpje met nog geen duizend inwoners wordt overlopen. Talloze bussen met toeristen komen dagelijks naar het dorp. Wat al tot onrust in het dorp heeft geleid. En overal zie je borden met stilte aub en drones verboden.
En mooi is het daar inderdaad, met 'dank' aan corona zijn er nauwelijks toeristen van buiten Europa kunnen we er nu op ons gemak doorlopen en alles bekijken.
Als we uitgekeken zijn rijden we naar het hotel, waar onze vrienden Robert en Meta (die in Oostenrijk in de buurt van Wenen wonen) ons al opwachten. Zij zijn zondagmiddag daar aangekomen en blijven daar de hele week.
We zitten gezellig buiten op het terras bij te praten en genieten van een kleine Jause (een kleine tussendoor maaltijd).
Dinsdag 14 en woensdag 15 september, zonnig en warm 26 gr.
We gaan met bergbanen naar boven en wandelen veel
Planai
Donderdag 16 september, 's morgens zon, 's middags regen en koud, 12 gr
Na het laatste gezamenlijke ontbijt is het jammer genoeg weer tijd om afscheid te nemen van Meta en Robert, wát hebben we een paar fijne dagen met hen gehad.
Om 09.15 stappen we in de auto, vandaag gaan we naar Alpbach, óók een van de mooiste dorpen en verblijven we 3 nachten in een appartement.
Alpbach heeft 2600 inwoners en ligt op 1000 m boven de zeespiegel op een zonnig plateau in het Alpbachtal. Alpbach werd dankzij zijn harmonieuze, unieke bouwstijl en door de betoverende bloemenpracht verkozen tot "Mooiste dorp van Oostenrijk" en "Mooiste bloemendorp van Europa".
Vakantie in Alpbach betekent heldere berglucht, uitzicht op een adembenemend berglandschap en genieten van de vrije dagen in de typische houten huizen. De idyllische sfeer van Alpbach te midden van de Kitzbüheler Alpen is uniek in Tirol!
Na een korte tussenstop in Maria Alm, heeel lang geleden hebben we daar eens een paar dagen gelogeerd in een klein hotelletje, toen nog nauwelijks toeristen daar, nu heel wat groter en heel veel enorme hotels.
Het wordt steeds donkerder en als we vertrekken begint het net zachtjes te regenen. Bij Greith verlaten we de provinciale weg en rijden we omhoog en dan ook echt omhoog. Na 10 minuten rijden we Alpbach in en daar gaat het dan even mis. Tomtom raakt in de war en laat ons een heel andere kant op rijden, nóg verder omhoog, smal weggetje, in de wolken, billen knijpen voor mij. Lang verhaal kort, helemaal boven kunnen we gelukkig keren en rijden we terug naar beneden. Terug in het dorpje vraag ik bij een Raiffeisenbank hoe we bij ons appartement kunnen komen. Uiteindelijk blijken we nu toch op 700 m afstand van ons appartement te zijn. Voordat we daar naar toerijden doen we bij de Spar (de enige winkel) wat boodschappen voor 's avonds en voor ons ontbijt.
Bij het appartement staat de eigenaresse ons al op te wachten en brengt ze ons naar het appartement. En daar is het KOUD! Verwarming heeft geen knoppen om aan te zetten. We doen maar een dik fleece vest aan en duiken later van de kou om half 9 ons bed maar in. Gelukkig hebben we dikke dekbedden!
Vrijdag 17 september, mist, wolken en uiteindelijk zon 17 gr
Tegen 8 uur loop ik, het is nu gelukkig droog, naar de Spar voor verse broodjes en als ik terug ben kan ik gelukkig de eigenaresse aanschieten om te vragen of de verwarming niet aangezet kan worden. Gelukkig doet ze dat en wordt het na een poosje een stuk aangenamer in huis. Later komt ze dat nog even controleren en brengt dan meteen 2 grote stukken verse, zelf gebakken tulband mee. Klein goedmakertje!
Aan het eind van de morgen, als de mist wat weggetrokken is, besluiten we om naar Pertisau aan de Achensee te rijden. Hier zijn we, ook heel lang geleden, eens een week in januari geweest. En ook hier weten we niet wat we zien, ook een stuk groter gegroeid en veel, heel veel toeristen. We wandelen een stukje langs de Promenade, door de harde wind is het daar nóg kouder. We besluiten om terug naar Alpbach te rijden, onderweg doen we nog wat boodschappen bij een wat grotere supermarkt.
De zon komt door en het voelt meteen wat aangenamer aan. Weer terug in ons appartement kan ik zowaar even in de zon op ons balkon zitten. Later maken we nog een lange wandeling door de omgeving en maken we veel foto's van de mooie huizen en bezoeken we het kleine prachtige kerkje.
Rond 10 uur is het op ons balkon al zo lekker (door die felle zon) dat we daar koffie/thee kunnen drinken. Tegen 11 uur lopen we naar de Wiedersbergerhorn Bergbahn. Dat is overigens even afzien (voor mij dan), ruim 3 kwartier naar beneden, eerst een mooi geasfalteerd weggetje en later via een steil bospaadje verder naar beneden. Eenmaal beneden kunnen we zo in de gondel stappen, boven lopen we een poosje rond, smullen van een groot bord Gulaschsuppe en gaan dan weer terug naar beneden. En jawel, we lopen ook weer terug naar boven (anders hadden we bijna 3 kwartier op de bus moeten wachten).
Met mijn tong op mijn schoenen sjok ik (S heeft nergens last van) terug naar ons onderkomen. De rest van de middag zit ik lekker in de zon op het balkon wat te lezen en van het mooie uitzicht te genieten.
Zondag 19 september, eerst zon 19 gr, eind middag bewolkt en regen.
Vandaag verlaten we Oostenrijk en rijden we via de Fernpass naar Schwangau in Duitsland. Dat is al weer 2 jaar geleden dat we daar waren. Vorig jaar ging het vanwege corona niet door en in 2019 kwam ik op de 1e dag van ons verblijf daar met mijn fiets te vallen, was de vakantiepret meteen voorbij en reden we een dag later weer terug naar huis.
Als we de bagage aan het inladen zijn komen de koeien van de achterburen kijken wat die gekke Hollanders aan het doen zijn.
Omdat we vandaag tijd genoeg hebben besluiten we om maar even het Zillertal in te rijden. Jammer, geen goed idee, als we het dal inrijden zien we aan de andere kant een rij van tientallen kilometers lang, toeristen die het dal uit rijden, kennelijk allemaal op weg naar huis. Na een kilometer of 20 besluiten we toch maar om terug te gaan en sluiten we ons aan bij de lange rij. Gelukkig rijdt die lange rij nu wat sneller door zodat we na een klein half uur weer op de juiste weg richting Innsbruck rijden.
Maar voordat we daar zijn maken we een korte stop in Volders, hier logeerden we in begin van de jaren 70 van de vorige eeuw een paar keer bij Gasthof Post. Het gebouw staat er nog steeds alleen is het nu geen Gasthof meer.
We rijden dan ook snel verder richting de Fernpas en daar.... blijkt het verkeer richting de pas helemaal vast te zitten. Geen idee wat er aan de hand is, stoppen, wachten, klein stukje rijden enz. Die 44 km naar Reutte duren zo wel heel erg lang. Pas een kilometer of 15 voor Reutte komt de vaart er ineens in en zijn we een half uur later (met een vertraging van ruim 2 uur) eindelijk bij ons vertrouwde hotel in Schwangau.
Vanaf maandag t/m vrijdag genieten we van het prachtige, zonnige weer, niet meer zo warm maar met een graad of 18-20 nog prima najaarsweer.
We wandelen veel en maken een paar korte fietstochtjes.
Zaterdag 25 september, zonnig en warm, 25 gr in Bruchsal
We rijden via Ulm, Stuttgart naar Bruchsal, af en rustig, soms wat drukker en maar een heel enkele keer een korte file i.v.m. wegwerkzaamheden. Tegen 1 uur zijn we bij ons hotel en gaan dan wat winkelen in het best wel gezellige centrum met een aantal mooie winkels.
We kopen een lekker ijsje en later geniet ik op een terrasje van een laatste, heerlijk gebakje.
Terug in ons hotel zitten we nog een poosje in de avondzon op ons balkon en horen we hoe om 19.00 uur alle klokken van Bruchsal bijna een kwartier beieren.
Zondag 26 september, naar huis, zonnig en warm weer, 24 gr in Nederland
Na het laatste lekkere en uitgebreide ontbijt rijden we rond 9 Bruchsal uit. Tot een kilometer of 20 vóór Keulen is het lekker rustig onderweg. Maar dan: lange file, stilstaan optrekken, we komen er na een uur achter dat een gedeelte van de rondweg rond Keulen afgesloten is. Via een lange omweg (blij met onze Tomtom) komen we uiteindelijk voorbij Düsseldorf weer op de juiste route terecht en zijn we uiteindelijk tegen half 4 weer thuis.
Wat een heerlijke vakantie weer. Prachtige foto's en wat een schattig, klein kerkje met pracht en praal en mooie muurschilderingen. Weer mooi om op terug te kijken.
BeantwoordenVerwijderenGroetjes, Yvonne.